Ongewenste intimiteiten op de werkvloer
Wat precies onder seksuele intimidatie moet worden verstaan is op Curaçao niet in de wet vastgelegd. Evenmin is een als seksuele intimidatie gekwalificeerde gedraging niet als strafbaar gesteld.
Het Gerecht in eerste aanleg van Curacao heeft in een kort geding gezocht naar aansluiting in wetgeving van Nederland. De rechter hanteerde de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen. In die wet is vastgelegd dat het verbod van onderscheid tussen mannen en vrouwen tevens inhoud een verbod op intimidatie en seksuele intimidatie.
Artikel 1a, lid 3 van die wet luidt: “Onder seksuele intimidatie als bedoeld in het eerste lid wordt verstaan: enige vorm van verbaal, non-verbaal of fysiek gedrag met een seksuele connotatie dat als doel of gevolg heeft dat de waardigheid van de persoon wordt aangetast, in het bijzonder wanneer een bedreigende, vijandige, beledigende, vernederende of kwetsende situatie wordt gecreëerd.
Seksuele intimidatie kan in verschillende vormen voorkomen:
Verbaal:
• seksueel getinte opmerkingen maken of seksueel getinte sms’jes of briefjes toesturen;
• intieme vragen stellen over iemands privéleven;
• voorstellen doen voor afspraakjes met de bedoeling daarbij seksueel contact te hebben.
Non-verbaal:
• iemand langdurig aanstaren;
• seksueel getinte afbeeldingen tonen (in de werkkamer of via internet of intranet);
• seksueel gerichte gebaren maken.
Fysiek:
• vastpakken, arm om schouder leggen, knijpen;
• iemand (proberen te) zoenen;
• iemand de doorgang versperren;
• aanranding;
• verkrachting.
Ongewenste intimiteiten of seksuele intimidatie op het werk zijn opmerkingen die te maken hebben op seksueel gebied. Bijvoorbeeld het ongewenst opzettelijk aanraken of betasten van je lichaam. Niet alleen hoeft het te gaan om ongewenste intimiteiten door collega’s op de werkvloer, maar ook door bijvoorbeeld je werkgever, manager, zelfs ook clienten of patiënten. Van belang is dat het gedrag als vernederend of intimiderend wordt beschouwd.
Vindplaats: ECLI:NL:OGEAC:2011:BQ0597 LJN BQ0597,Gerecht in eerste aanleg van Curacao, AR 2011/46605KG